Toch onvoorstelbaar! Verleden jaar stonden we al in VOLT en ook deze keer weer stampvol met heerlijk publiek. Wat heb ik genoten!

Temeer omdat ik ooit op die locatie, in de voormalige HAVO, op school zat en heerlijke herinneringen heb aan die adolescententijd. Who knows where the time goes? En wat een leuk publiek! Nummers zoals “Taegewenjd”bewaren we normaliter voor onze schouwburgoptredens maar nu was het zo’n leuk publiek die ook rustig repertoire accepteren.

Tja en toen kwam “Ich doon ’t zwjwart”de medley waar normaliter John Denver of Ferre Grignard ten tonele wordt gevoerd, maar ik voelde aan de sfeer dat het kon: Deze week overleed in haar slaap Annie Hendriks en Annie was de weduwe van Jan Hendriks. Jan was destijds de tekstschrijver van de liedjes van Carboon, de LP: “Witse nog koempel” Het was de plaat waar ik mijn platendebuut mee maakte in 1975.

Het was uiteraard tricky, want op zo’n momenten ben ik echt een zachtgekookt ei en raak ik echt geëmotioneerd, maar Jan en Annie verdienden het dat ik nu even hen in ’t culturele zonnetje kon zetten, dus “Koempel Sjeng” gezongen en heerlijk om te merken aan het applaus dat het publiek de geste waardeerde. Jan en Annie! Hopelijk höb g’r ’t geheurd!

Kortom, we reden met een heerlijk voldaan gevoel terug onder het viaduct door.

Zitterd bedank!

Henk