Sittard - Stadschouwburg

Ongeveer een jaar geleden maakte ik een afspraak met schouwburgdirecteur Pierre Gorissen, met het voorstel om 30 jaar Janse Bagge, in 2013 te vieren met een jubileumconcert in zijn toko. Bij dat gesprek had ik geen benul dat het optreden zo legendarisch zou worden en wel om verschillende redenen.

Ten eerste: meer dan 700 mensen kochten een kaartje voor € 12,50 en dan mag je best trots op je zijn als je als fossiel nog zo veel mensen zo gek weet te krijgen. Accoord, Bagge heeft heel lage kosten qua gage en productie en dus kon de entreeprijs laag blijven, maar Pierre Gorissen had nooit kunnen dromen dat er zoveel volk op af zou komen en omdat het merendeel van ons publiek geen koffieleut is, was het koddig om tijdens de pauze te zien met hoeveel atmosfeer de tapkranen bliezen.

Ten tweede: zittend publiek kun je in een pluche fauteuil andere koek voorschotelen dan mensen aan een Stehtisch, het is dan ook ontzettend leuk, dat nu, enkele dagen achteraf, al veel gasten gereageerd hebben over het nummer: “De letste bladzijde” alias: “Gaef mich mer ein sjpuitje, sjtoek mich van 6 hoog oet de raam”. Een hoop van onze fans die in onze beginjaren alleen maar bezig waren zorgeloos dronken worden, hebben inmiddels 30 jaar ouder, ook al menig stuk van “de sjlechte sjtökke van ‘t laeves-verke gegaete”. Iedereen die ooit te maken heeft gehad met iemand die zijn laatste meters gelopen heeft, zal zijn eigen herinnering hebben. Frappant is tijdens zo’n nummer dat je vanaf het podium iedereen met een big smile naar het podium ziet kijken en bij het tweede couplet is ‘t dan muisstil. We gaan waarschijnlijk het nummer nog op de site zetten. Het idee is overigens gekomen n.a.v. een Nederlandstalige theatervoorstelling van een Belgisch gezelschap. Ik heb de tekst en melodie verJanseBaggest en zo klonk het dus.

Ten derde: We wilden de voorstelling wat aparts geven en omdat we het nummer “Honjdskloate” op het repertoire hadden staan, kwam het idee om The One and Only Pierre Cnoops te vragen om op zijn manier de avond wat extra kleur te geven. Subliem om dit icoon van de Limurgse volkscultuur bij je in je voorstelling te mogen hebben.

Ten vierde: Het afscheid van “ooze Wil”. Na meer dan 30 jaar de kar getrokken te hebben, gaf Wil onlangs aan, dat hij “de klöppele de loch in ging gooien”. Ondanks dat hij had aangegeven dat hij met de stille trom was gekomen en ook met de stille trom wilde vertrekken konden we dit niet zo maar laten gebeuren. Met Wil zijn we al verbonden sinds de jaren ‘60, Cheval d’Or, jongerencentrum Tsjé, (Wil was daar ooit zelfs Prins Carnaval) en achter de schermen heeft hij al die jaren gezorgd voor merchandising, playlists, ontelbare dingen, die hem samen met zijn humor tot het cement in het Bagge Bouwwerk gemaakt hebben. Zijn inzet en humor zijn echt onbetaalbaar en daarom heeft hij ook niks gekregen!

Al met al dus een aparte avond waar we met heel veel plezier aan terugdenken. De techniek, onze crew, het grote publiek, de hele puzzel paste en we kijken met heel veel plezier terug op deze avond.

Bedankt dat jullie er waren!

Dank aan Pierre Cnoops, Frank, Bas en Dion van de Schouwburg (werkelijk perfect), Hilde achter de bar, alle andere mensen achter bars, garderobe, bonnenverkoop, gastvrouw, fotografe Limburger, Latino voor de fles knoflooksaus en zeker weten ons 5 sterren publiek. Jullie waren allemaal geweldig !!!

Er zijn geen foto's gemaakt alleen door de fotografe van de Limburger (check hun site) omdat het publiek ook nadrukkelijk gevraagd was geen foto's te maken en te flitsen