Horst America - Slotconcert Rowwen Hèze

Heerlijk weekend gehad! Prachtig toch. In het midden van de jaren '80 speelden we in De Meulenwiek in Horst Meterik en als voorprogramma hadden we een paar schuchtere pubertjes uit de regio met de merkwaardige naam Rowwen Heze. Ze speelden voornamelijk engelstalige nummers en één limburgstalig liedje en dat ging over de gemeentelijke herindeling. "Nix, sjront nix en nog ein beetje minder ..." Ik herinner me nog dat we daar, in dat, inmiddels afgebroken gemeenschapshuis nog het advies gaven om meer van dat limbo-werk te doen want het klonk gewoon heel leuk. Zo zie je hoe relatief roem is, we stonden toen met JBB in de Nederlandse en Belgische hitparade en de pubertjes van Rowwen Heze keken enigszins met ontzag naar "de sterren uit Susteren" Paaaaah, die stonden in TopPop, Paaaah! Inmiddels zijn we tientallen jaren verder en is Jack and the Boys uitgegroeid tot een mega-act waar de roem van JBB tegen verbleekt.

Als je het niet gezien hebt geloof je het niet; twee keer een tent uitverkopen met elke dag dik 8000 entrees en werkelijk een perfecte organisatie. Zo koddig om in de loop van de avond te zien dat steeds meer T-shirts verdwijnen en echt 90% van de kerels in zijn blote pens rond rent en uiteraard 's avonds bij een temperatuur van 4 graden, naar de bus of naar het bungalowpark kruipt. Rudy, de manager van RH had ons goed in de watten gelegd, we kregen de uitnodiging om te komen spelen en de support te doen samen met Mala Vita, een club muzikanten uit het Oostblok die ontzettend leuke muziek maakten en Blaas of Glory, een soort Zaate Hermenie die allemaal RockClassics speelden met tuba, sax, dikke trom etc. We hoefden maar een show te doen van 40 minuten en werden daar niet alleen rijkelijk voor beloond, maar ook nog ontzettend verwend. Voor de band, crew en partners waren een hoop bungalows gereserveerd in het bungalowpark SUNPARCS en dat lag zo'n anderhalve kilometer van de kolossale feesttent, tevens uiteraard de ALL AREA polsbandjes met ALL FACILITIES zodat we van tent, stage, cabin-kleedkamers en VIP-Lounge gebruik konden maken.

In de Viplounge had ene Henk Aarts uit America de catering verzorgd, paaaaah, buffetten met vierkante meters vol met asperges, ham en garnalen. Dat allemaal smaakvol gepresenteerd, goed op temperatuur, dus goed gekoeld en dan kon je via het andere buffet de wijn of het bier meenemen. En dat werd dus droge witte en nog een en nog een en .... Ik vermoed dat het hele team gezamenlijk zo'n 28 kilo is aangekomen dit weekend.

Eerste avond:

's Middags de backline-spullen op verrijdbare risers gezet en soundcheck gedaan, op die manier kon het ombouwen tussen Mala Vita, JBB en Rowwen Heze binnen een paar minuten gebeuren. Dankzij het gigantisch grote podium liep dat logistiek als een trein. Het optreden liep heel leuk, de tent stond direct van voor tot achter op zijn kop, echt kippenvel om b.v. bij LOLA echt van voor tot op de laatste rij die handen in de lucht te zien en die 8000 kelen horen meekwaken. Nu zijn we stiekem toch al wat gewend in al die jaren, Pinkpop, Pinkpop Classic, Zomerparkfeesten, noem maar op, maar zo'n optreden is toch elke keer weer kikken.

Tja en nu is muziek maken met die kliek wel leuk maar ik heb me echt bescheurd die dagen, b.v. stel je het volgende voor: HORROR IN HORST: Management Rowwen Heze had dus voor ons hele team, 5 bungalows gereserveerd bij SUNPARCS. Na het optreden zijn we dus de Vip-lounge ingedoken en midden in de nacht zochten we onze bungalows op in het SUNPARCS-Park. Visualiseer je de volgende commick: Drie bandleden vertrekken naar het bungalowpark, komen in het holst van de nacht op het park en vinden hun bungalow niet meer terug! Het was net of bungalownummer 620 een stuk verder lag dan toen ze destijds vertokken waren. Enfin, na een dik half uur staan drie zatte torren eindelijk voor # 620 en duwen de sleutel in het slot. SENDESCHLUSS! Deur wil niet open. Na ongeveer 5 minuten dan toch maar onze Roadmanager Albert bellen. "Albaer, dae sjleutel pas neet, w'r komme goeverdoeme neet d'rin!" Albert: "Wie, det ken neet, probeer no...." Opeens een hoop gevloek aan de andere kant van de deur, gordijn aan de kant en een panisch verschrikte kop van een vrouw begint te tieren en te vloeken. Je gelooft het niet, dit is iets voor een film: blijkt dat die Sex, Drug And Rock&Roll adepten niet op SUNPARCS te zitten maar op dat andere bungalowpark (CentreParcs Meerdal) in Horst. Goeie morgen samen! Niet te filmen! Staan niet alleen voor de verkeerde bungalow, maar zelfs op het verkeerde park!!!!!!!!! Geen wonder dat de sleutel niet past! Na een half uur hadden ze SUNPARCS wel gevonden, na een kwartier ook # 620 dat precies paste op hun sleutel en toen hebben ze Albert, voor de goede orde, weer gebeld met de mededeling dat 'ie nu wel paste. HORROR in HORST. Die mevrouw bij Centerparcs zit nog recht-op!

Tweede avond:

Er hoefde nu niet gesoundchecked te worden, alle info zat opgeslagen, prachtig toch om te zien hoe geluidstechniek in de loop der jaren veranderd is, Paul ( Front of House)en Erik(Monitor) steken zo'n USB in de tafel en roetsj de instellingen zijn direct klaar. Het bleek wel dat men nu deze tweede dag een bepaalde correctie gedaan had m.b.t. de delay-stacks, dus die extra boxen die halverwege in de tent stonden. Al bij de eerste noten hoorden we dat het geluid nu nog beter was dan bij de eerste avond. Ik begon met de intro-accoorden van AMELBERGA en voel ineens dat ik mijn kazoo niet meer tussen mijn broekriem heb zitten, blijkbaar was dat ding eruit gevallen en die kazoo heb ik direct nodig. Dat kleine ding met dat vloeipapier in, moest daar ergens op de grond liggen!

Omdat ik aan mijn gitaar een zender heb kon ik snel naar de zijkant rennen en roep: "Miene kazoo is weg!" Grappig!, Voordat het stukje kwam dat ik in dat ding moest fiedelen kwam Karin Bloemen, die de hele avond de presentate deed, triomfantelijk het podium op en bracht me, precies op tijd dat feep-ding. Karin: hartstikke bedankt, je was precies op de seconde op tijd, een betere planning was niet mogelijk! We speelden onze playlist en waren exact op de minuut klaar, de stagemanager van RH stond enigszins verbaasd te kijken dat we exact op de geplande 21.35 uur klaar waren. We hebben ons die dagen, inclusief ons team en partners geweldig geamuseerd, Boems Jeu bezocht, en vooral gelachen. Pluim voor de organisatie en zeker voor de pubertjes van toen en de professionals van nu, de jongens van Rowwen Heze, sommigen zijn nog mee doorgezakt totdat de vogeltjes weer floten. Muziek maken? Kapotmakerie!

Henk oet de Peel

Alle foto's van dit optreden op Flickr

Beste JBB'ers,

Ik ben al zo'n twee decennia een enorme liefhebber van Rowwen Hèze. Niettemin wil ik jullie van harte complimenteren met jullie gegeven optreden zaterdag jl. voorafgaand aan het slotconcert van de Americanen. Ondanks de vrij korte duur was het grote klasse!!!

Groetjes, Bjorn Smeets oet Bor