Roermond - Gemeenschapshuis 't Sjoolpaad

In het kader van het 125 jarig bestaan van Fanfare Onze Lieve Vrouw in ‘t Zand werden we uitgenodigd om hun feestavond mee te vieren. Vooraf warmde GreenEaser de zaal al netjes op met hun tijdloze covers en om 22.30 kroop Bagge het podium op.

Bij de eerste blik in de zaal was al direct een hoog “Omroep Max Gevoel”merkbaar. Ik zag een hoop T-shirts waarvan ik nog amper kon bevatten dat ze nog bestonden. Een hoop echte oude JBB-Die-Harts met de originele Bagge shirts van verschillende jaargangen, zelfs vanuit de verre jaren 80. Wat hebben die mensen die shirts toch altijd gekoesterd en met het goede waspoeder gewassen.

Wat me vooral opviel was dat er weer een zaal met leuk publiek stond, zelfs na elk nummer kwam er applaus vanuit de zaal en iedereen stond met het gezicht naar het podium. Als muzikant heb je dan niet het gevoel dat je daar alleen maar als behang staat te spelen, gewoon leuk publiek. Het verhaal gaat dat zelfs de overburen stiekem genoten hebben. Wat op zich vreemd is want er lag daar een kerkhof.

Een paar dagen voor het optreden zag het er naar uit dat we zonder Peter, onze onovertroffen sologitarist zouden moeten spelen omdat hij al enkele weken met een zeer pijnlijke elleboog rondliep. Na controle in het ziekenhuis bleek hij losse botsplinters in zijn elleboog te hebben die als geïmplanteerde spelden hem al flink gesard hadden. Een gevolg van een valpartij enkele weken geleden. Maar Peter zou Peter niet zijn als hij, met behulp van de inhoud van een half medicijnkastje zich toch “bühnefähig”maakte en toch van de partij was. Sjiek. Maandag gaat hij onder het mes en maken ze hem open, Die chirurg gaat dadelijk wat aantreffen!

Het was een leuke avond met een hoog reünie karakter, we hebben ons goed geamuseerd. Op naar de volgende 125 jaar voor de fanfaar!

Tambour-maître Henk

Alle foto's van dit optreden op Flickr